dedi bir şair…

Yüzüme bakıyorsun, bakıyorsun, bakıyorsun…

İki saniye bile sürmüyor fakat uzun uzun süzüyorsun.

Bütün kapıları tek tek çalıyorsun, arıyorsun, yokluyorsun; bulamıyor, çığlık atıyorsun.

Anlamıyorsun: Gözlerimde yoksun.

Kendi içine dönüyorsun. Daima orada olan bir ‘ben’ tanıyorsun.

Gidiyorsun en yakın dostunla dertleşiyorsun.

Gidiyorsun, bir şeyler içiyorsun.

Bir şeyler yiyorsun.

Uyuyorsun. Uyanıyorsun.

Benden bir şeyler duyuyorsun. Bende o anda var olmayan bir koku alıyorsun. Konuşmadıklarımı seçiyorsun.

Hatırlıyorsun.

Kırık dökük mevsimimizden bir şarkı açıyorsun.

Özlüyorsun.

Birden elin telefona gidiyor. Birkaç dakika geçmiyor ve vazgeçiyorsun.

Buram buram bile bile lades koktuğumu duyumsuyorsun.

Kendine bunun ilk olmadığını hatırlatıyorsun. Sonra da hayatına giren diğerlerini aklından geçiriyorsun.

Bilemiyorsun. Bu yoklayan ne diyorsun. Yeniden mi başlıyor, yoksa hiç mi bitmedi; karar veremiyorsun.

Bitiyor diyorsun, az kaldığını düşünüyorsun. Kendi kendini acıtıyor sonra umutlandırıyorsun.

Düşünüyorsun, düşünüyorsun…

İyice özlüyorsun.

Yanlışlıkla canını biraz fazlaca yakıyorsun.

Hiç değişiklik olsun demiyorsun. Bir şeyler söyleyeyim ona, demiyorsun.

Benden vazgeçiyorsun.

Bir kere daha vazgeçiyorsun.

Sahi, neden vazgeçiyorsun?

(merveacikgoz gönderdi)

tensesi:

meral okay’ın eşi yaman okay da yakalandığı pankreas kanseri nedeniyle 1993 yılında 42 yaşındayken hayata veda etmişti.. meral okay eşi yaman’a şöyle seslenmişti:

“Bir gün evi düzenlerken fark ettim. Bir de baktım ki, benden çok Yaman’ın eşyaları var… Küçük küçük poşetlerle sızmıştı. Aşk bir sızma halidir… Yaman o kadar temiz bir adamdı ki ona kızamazdınız. Bir o kadar da yiğitti. Ben derdim ki; bu adam ne zaman yorulacak! Meğer acelesi varmış… Her şeyi o kadar yoğun, hızlı ve coşkulu yaşıyor ve yaşatıyordu ki büyüleyici bir şeydi bu. Ben köşeleri çok olan bir insandım. Yaman beni eğitti… Aşk kendinden vazgeçme halidir, kendi benliğini ezmeden ‘biz’ olabilme halidir… İnsan egosu denetlenmesi en güç şeydir. Bunu ancak aşk becerebilir, sadece aşk ile üstünden atlayabilirsiniz… Biz birbirimize karşı çok saygılıydık… Eee bazen de sıkılırdık, hele üç beş aydır bir aradaysak birbirimizin gözüne bakardık, önce kim gidecek diye, böyle nefes molaları da verirdik…

Döndüğümüzde yepyeni bir enerji ve hasret bekliyor olurdu bizi… Aşk bazen de bir kıyamama halidir… Şunu çok açık yüreklilikle söyleyebilirim, o benden daha iyi bir insandı… O kadar bebek, o kadar adam, o kadar temiz, onun kadar beklentisiz, onun kadar temiz yaşamayı öğrenmeye çalıştım. Buradan bir öğretmen öğrenci ilişkisi anlaşılmasın… O, o kadar ahlaklı ve temizdi ki, yaşam biçimi ve duruşu karşısında başka türlü olamazdınız. Onun yanında kirli kalamazdınız. Böyle bir şölen gibi, bir lunapark gibi sevdalık yaşayınca bu görkemi taşımayan her şey bir çadır tiyatrosu gibi geliyor insana… Bu ateşle yanma hali o kadar derinden, için için yanıyor ki, dönüp bir başka ölümlüyü yakmaya içi elvermiyor insanın…

Yaman’la her günümüz sevgililer günüydü… Eşine bu kadar çok çiçek getiren bir adamı daha analar doğurmamıştır…Biz birçok defa sabah uyanıp birlikte gün doğumunu seyreder, ne bileyim çingene vapuruna binip sabah erken boğazı turlardık. Bugün eksik olan ne? Bu topraklarda eksik, aşk ve mutluluk kutsanmaz, ayrılık ve acı kutsanmıştır… Birlikteliklerdeki tutku kutsanmaz da, ayrılıklardaki tutku kutsanır hep…Yaralarıyla mutlu olmaya daha yatkın bir kültüre sahibiz biz..”

Johnny Mathis - One …singular sensation

…
Sonra dostluk üzerine konuştuk bir süre,
Bir süre de
Dostluk etmişiz böylece
Süre dediğim de,
Ömrünmüş bak sadece…

_________________
İyi geceler..
örtünmeyi unutma
üşütürsün

                              Sadri Alışık

(bugulucam gönderdi)